چهار شنبه سوری: آتش سبز!

چراغی را که ایزد بر فروزد //

هر آنکس پف کند، ریشش بسوزد!

پس از آن همه خط و نشان کشیدن های خ. ر.  پیشوای انصار فاشیسم در تکفیر چهار شنبه سوری … شعارهایی که در این شب (بر علیه رهبر مشرکان) شنیده شد چنان «تند و تیز» بود که کمتر کسی توانست آن را نقل کند!! …
چهار شنبه سوری، جرقه ای بود که بار دیگر آتش سبز ایزدی را فروزان کرد
و حالا بر و بچه ها با شادی به سوی سال نو (سال پیروزی) پیش میروند — در دست هر کدام: مشعلی سبز که هرگز دیگر خاموش نمیشود

(که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست!)

… در این آتش آینده، اهریمنان خواهند سوخت …
و راستی اگر  ستایش فروغ ایزدی، به قول آقایان،  آتش پرستی است رهبر پرستی مشرکان ولایتی پرستش تاریکی است!

۲۶ اسفند ۱۳۸۸

__________________________________________________

_________________________________________________

بیست و پنجم اسفند ۱۳۸۸

ستایش نور ایزدی در برابر ظلم و ظلمت

و آتش زدن به جان مشرکان رهبر-پرست

سال هاست که ژولیده مویان که عرب پرستی را با اسلامی گری یکی میدانند به تحقیر بزرگترین آیین ایرانیان پرداخته اند- در این روز، ما برگ های پژمرده نومیدی را به آتش میسپاریم و از او  رنگ سرخ آزادی و باروری میگیریم!
این آتشی ست که اهریمنان از آن میترسند …
ایرانیان  کهن، آتش جاودانه  را نماد فروغ  اهورا در زمین و آسمان میدانستند  و این باور، چنان زیبا بود که  بر همه آیین های دور یا نزدیک اثر گذاشت (الله نور السماوات والارض)-